Arkamda Bir Kitaplık...

Karantina günlerinin getirdiklerinden biri, canlı bağlantılarla evden eve dolaşmamız oldu. Evlerine konuk olduğumuz onca ismin genellikle dekor tercihleri ise kitaplıkları. Arkasına kitaplarını alıp konuşanlar, öğrendim ki yine bir kutuplaşma vesilesi olmuş. Ben de bu vesileyi vesile ederek naçizane birşeyler döktüm satırlara. Evet, göremiyorsunuz belki ama yazarken arkamda kitaplar vardı! Bir bakayım derseniz eğer buradan devam lütfen.

Acelen Nereye?

Yine her zamanki koşturmacalı bir gün içerisinde aklına düşer bazen insanın; "ya ben ne yapıyorum" anı yaşarsın. Ama o da bir "an" olup geçer, koşturmana devam edersin.

Peki, tarih bilgeliği kaplumbağaya verdiyse, biz neden tavşana öykünüyoruz?

Satırlar arasında yavaş yavaş gezinmeni çok istediğim birşeyler derledim bu sefer. Tam ŞURADA.

Tarihin Büyük Çoğunluğunda Anonim Diye Bildiğimiz Şey Kadına Aitti*

Kitaplar yazıyorsun; dönemini geçtim ölümünün ardında da milyonlara ulaşan klasikler haline geliyor. Ya da, gün geliyor vatandaşı olduğun ülkenin parasının üstüne resmini ve resminini altına adını basıyorlar. Zamanında yalnızca "bir kadın" olan adını...

"Bir Kadın" aslında "Anonim" diye bildiğimiz nice güzelliğin imzası. Ve bu özetin çokçası: https://medium.com/türkiye/anonim-aslında-kadındı-e8853ce99dd8